YENİ NESİL MİLLİYETÇİLİK VE ULUS KAVRAMINDAKİ EKSEN KAYMASI.

Günümüzde milliyetçilik ve yeni nesil ulus kavramı arasındaki ilişkiyi, özellikle dijitalleşen ve küreselleşen dünyada şu üç ana başlık üzerinden okuyabiliriz:

1. "Yurttaşlık" Odaklı Yeni Milliyetçilik
Yeni nesil, milliyetçiliği sadece etnik bir köken değil, modern bir "yaşam tarzı savunması" olarak görmeye başladı. Artık ulus kavramı; hukukun üstünlüğü, ifade özgürlüğü ve ekonomik refah gibi değerlerle harmanlanıyor. Yani genç kuşak için milliyetçilik, ülkesini sadece sevmek değil, onu "yaşanabilir ve rekabetçi bir marka" haline getirme arzusuna dönüşüyor.

2. Dijital Vatan ve Kültürel Korumacılık
Sınırların dijital ortamda silinmesi, yeni bir "kültürel savunma" refleksi doğurdu. Yeni nesil ulus anlayışında milliyetçilik; yerli üretimi (teknoloji, oyun, sanat) desteklemek ve küresel popüler kültürün içinde kendi kimliğini koruyarak var olma çabasıdır. Bu durum, milliyetçiliği daha dinamik ve dışa dönük bir hale getiriyor.

3. "Anayasal Yurtseverlik" ve Katılımcılık
Eski tip, otoriter ulus tanımı yerine; devletle birey arasındaki sözleşmeye dayalı bir aidiyet güçleniyor. Gençler için ulus; vergisiyle, çevre bilinciyle ve toplumsal sorumluluğuyla sisteme dahil olduğu bir yapıdır. Buradan çıkaracağımız en önemli "nem", milliyetçiliğin artık sadece duygusal bir slogan değil, nitelikli bir vatandaşlık bilinci haline gelmesidir.

Bütün bu tespitlerden yola çıkarsak eğer; Günümüz siyasi partilerinin konumlanmalarının da eksenlerinden kaymalarının da nedenini daha iyi anlayacağımızı düşünüyorum. 

Ulusçu ve milliyetçi siyasi partilerdeki "eksen kayması", aslında toplumdaki değişen önceliklere ve küresel dinamiklere verilen bir yanıt niteliğindedir. Yeni neslin beklentileriyle şekillenen bu dönüşümü şu dört temel eksen üzerinden açıklayabiliriz:

1. Kültürel Milliyetçilikten "Vatandaşlık Milliyetçiliğine" Geçiş

Geleneksel milliyetçilik daha çok etnik köken, tarihsel bağlar ve dini değerler (Türk-İslam Sentezi gibi) üzerinden kendini tanımlarken; yeni eksende "Anayasal Yurtseverlik" ön plana çıkıyor. Bu sebeple önümüzdeki dönem bir ANAYASA DEĞİŞİKLİĞİ beklemeliyiz.

• Değişim: Partiler artık "kim olduğumuzdan" ziyade "nasıl bir ülkede yaşadığımızla" ilgileniyor. Hukukun üstünlüğü, adil gelir dağılımı ve liyakat gibi kavramlar, milliyetçi söylemin merkezine yerleşmiş durumda.
• Sonuç: Milliyetçilik, soyut bir ideolojiden ziyade somut bir "yaşam standardı savunusu" haline geliyor. Ancak seçmen kitlesinin bunu içselleştirmesi kolay değil ve zaman alacağı şüphesiz.

​2. "Seküler Milliyetçilik" Yükselişi

Milliyetçi partilerin bir kısmında din ile olan geleneksel bağın gevşediği, bunun yerine daha laik ve Cumhuriyet değerlerine odaklanan bir "seküler milliyetçilik" damarının güçlendiği görülüyor.

• Eksen Kayması: Özellikle genç kuşakların dini referanslara mesafeli duruşu, partileri Türkçülüğün daha seküler ve kültürel kökenlerine (İttihat ve Terakki mirası gibi) geri dönmeye zorluyor.
• Fark: Bu yeni hat, milliyetçiliği muhafazakarlıktan ayırıp modernleşmeci ve Batılı bir kimlikle tanımlamaya çalışıyor. Ancak kültürel eksiklik ve buna bağlı sosyolojik etkileşimden kaynaklı Araf’ta kalan bir kitlenin de adaptasyon sorununfarklı siyasal eğilimlerin karşılık bulmasına imkan verdiği se açıkça görülmektedir.

3. Reaksiyonel Milliyetçilik ve Göçmen Meselesi

Geleneksel milliyetçi partiler devletin bekası ve terörle mücadeleyi ana gündem yaparken, yeni nesil partilerde eksen "demografik korumacılığa" kaymış durumda. 

• Yeni Gündem: Düzensiz göç ve sığınmacı sorunu, milliyetçi partiler için ana mobilizasyon kaynağı haline geldi.Bu durumdan faydalanan siyasi partilere ise sadece bu söylem üzerinden %3 lerle ifade dilen bir oy devşirdiği en açık örneklerden.
• Pragmatizm: Bu durum, partilerin güvenlik politikalarından ziyade günlük hayatı etkileyen "sosyo-ekonomik tehdit algısı" üzerinden siyaset yapmasına neden oluyor. Milliyetçi partilerde bu kitle sürekli eriyor ve karşılık bulmakta zorlandıkları görüşmekte. Şehit cenazesi üzerinden siyasi rant devşiren bir taban kalmadı artık. 

4. Tekno-Milliyetçilik ve Küresel Rekabet

Eski tip içe kapalı milliyetçilik yerini, ülkenin küresel sistemde ne kadar güçlü bir aktör olduğuna odaklanan "Tekno-Milliyetçiliğe" bırakıyor. 

• Odak Noktası: Savunma sanayisindeki atılımlar, dijital egemenlik ve yerli teknoloji üretimi; milliyetçi partilerin seçmene sunduğu en büyük "gurur kaynağı" ve vaat haline geldi.
• Eksen: Artık "sınırları korumak" kadar "dijital ve ekonomik sınırları genişletmek" de milliyetçi bir görev olarak tanımlanıyor.

Özetle; Milliyetçi partilerdeki eksen kayması, ideolojinin duygusal ve romantik bir yerden çıkıp; seküler, pragmatik ve yaşam kalitesi odaklı bir zemine taşınmasıdır. Bu, "eski tüfek" milliyetçiliği ile yeni neslin "modern yurtseverliği" arasındaki makasın açılmasına neden oluyor. İşte burada artık söylemlerin alışılmışın dışına çıkmasından dolayı rahatsızlığını ortaya koymayan sessiz bir milliyetçi tabanın varlığı duruyor. 

Sonuçlar ve neticeler toplumun tercihlerinden ve seçimlerinden çok başka anlamlar içerecek.