Mehmet Tozlu

​ Cüzdandaki Enflasyondan Ruhun Devalüasyonuna: "İNSAN" Kalabilme Sanatı Ekonomi biliminin en eski ve en çarpıcı kurallarından biri  Gresham Yasası ’dır. Kraliçe I. Elizabeth’in mali danışmanı Sir Thomas Gresham, yüzyıllar öncesinden bugüne ışık tutan o meşhur ilkeyi formüle etmişti:  "Kötü para, iyi parayı kovar." Eğer bir piyasada yasal (nominal) değerleri aynı ama içsel (gerçek) değerleri farklı iki para birimi aynı anda tedavüldeyse; insanlar altın olanı (iyi parayı) saklar, yıpranmış veya değeri düşürülmüş olanı (kötü parayı) harcar. Sonunda iyi para piyasadan tamamen çekilir, geriye sadece kötü para kalır. Peki, bu yasa sadece madeni paralar ve banknotlar için mi geçerlidir? Ne yazık ki hayır. Bugün insan ilişkilerinde, sosyal yaşamda ve modern dünyada tam anlamıyla bir "Sosyal Gresham Yasası" tecrübe ediyoruz. Toksik davranışlar, sığ ilişkiler ve sahtelik piyasayı kaplarken; dürüstlük, samimiyet ve asalet yastık altına süpürülüyor. Gelin, modern dün...

​ EN KUSURSUZ KÖLELİK, KÖLENİN EFENDİSİNİ BİR "HİZMETKAR" OLARAK GÖRDÜĞÜ KÖLELİKTİR İnsanlık tarihi boyunca tiranlar, diktatörler ve totaliter rejimler kitleleri hep kırbaçla, duvarlarla ve somut korkularla zapt etmeye çalıştı. Bu ilkel yöntemler her zaman kendi panzehirini de üretti: İsyan bilinci. Çünkü bir insan zincire vurulduğunda, köle olduğunu bilir ve er ya da geç o zinciri kırmak için bir direnç odağı oluşturur. Ancak bugün, insanlık tarihinin en büyük, en rafine ve en tehlikeli dönüşümünün eşiğindeyiz. Bu yeni düzende ne kırbaçlar var ne de demir parmaklıklar. Karşımızda bizi ezmeye çalışan bir düşman değil; bizi aşırı konforla, hızla ve sahte bir şefkatle uyuşturan dijital bir "hizmetkar" var. İşte tam da bu yüzden: En kusursuz kölelik, kölenin efendisini bir "hizmetkar" olarak gördüğü köleliktir. Teknolojinin Maskesi: "Tarafsızlık" İllüzyonu Bu distopik dönüşümün temel taşı, insanlığın teknolojiye yüklediği yanlış anlamla döşendi. Top...

Demokrasi ile başlayan süreçlerde temsil hakkını elinde bulunduran aristokrat veya siyasi erkin de en somut denetlenebildiği bir yöntem var. Geri çağırma hakkı (impiri / recall), yani seçmenin vaatlerini yerine getirmeyen vekili görev süresi dolmadan sandık zoruyla görevden alabilmesi, doğrudan veya güçlü temsili savunan radikal demokrasi modellerinde tarihin farklı dönemlerinde ve günümüzde başarıyla uygulanmıştır. Bu hak, gücün tek bir liderde veya meclis elitinde toplanmasını engellemek, temsili doğrudan halkın elinde tutmak için geliştirilmiş en sert denetim mekanizmasıdır. Ancak günümüzde ülkemizdeki SİYASİ PARTİLER YASASININ ne yazık ki bu demokratik unsurların sağlıklı işlemesini daha ilk süreçte sekamete uğrattığını düşünürsek, bu demokratik hakkın ülkemizde uygulanabilmesi biraz hayal ürünü gibi gelebilir. Ancak; Aşağıda vereceğimiz örneklerde Tarihte ve günümüzde bazı ülkelerin somut uygulamalarını da göz ardı etmemeliyiz. Seçmen kitlesinin bu bilgileri edinmesi kendi hakkını...

​ Eşen Sularından Patara’ya: Dünyaya Demokrasiyi Öğreten Eğilmeyen Başların Ülkesi İnsanlık tarihi, egemenliğin ve mülkiyetin kimin elinde olacağı savaşlarıyla şekillenmiştir. Batı dünyası, özgürlük ve yönetim fikrinin miladını Atina olarak kabul eder. Oysa Atina demokrasisi; kadınları, yabancıları ve nüfusun çoğunluğunu oluşturan köleleri dışlayan, sadece elit bir azınlığın söz sahibi olduğu ilkel bir modelden ibarettir. Gerçek anlamda temsili, adil ve anayasal demokrasinin beşiği; Prof. Dr. Fahri Işık’ın da arkeolojik ve tarihi delillerle dünyaya ispatladığı üzere, Anadolu’nun bağrından çıkan  Likya Birliği  ve onun görkemli başkenti  Patara ’dır [Uygarlık Anadolu'dan Doğdu]. MÖ 2. yüzyılda resmi bir anayasaya kavuşan Likya Birliği, 23 şehir devletinin bir araya gelmesiyle oluşan dünyanın ilk demokratik federasyonudur. Bu birliğin yönetim merkezini oluşturan Patara Meclis Binası (Bouleuterion), insanlık tarihinin en uygar siyasi dehasına ev sahipliği yapmıştır.  Pa...